Η γλυπτική πρακτική της Τέτας Χαντζάρα συγκροτεί ένα πεδίο υπαρξιακής και φαινομενολογικής διερεύνησης της ανθρώπινης συνθήκης, όπου το σώμα αποδεσμεύεται από την αναπαραστατική του λειτουργία και αναδύεται ως τόπος εμπειρίας, σιωπής, έντασης και ψυχικών αδιεξόδων. Δεν πρόκειται για ένα σώμα που «εικονίζεται», αλλά για ένα σώμα που βιώνεται — ένα σώμα-ίχνος, φορέας ψυχικών εγγραφών και εσωτερικών ρηγμάτων.
Στο έργο της, η σιωπή δεν εκλαμβάνεται ως απουσία, αλλά ως ενεργή, πυκνή κατάσταση, σχεδόν απτική παρουσία, σε συνάφεια με τη φαινομενολογική σκέψη της αντίληψης, όπου το αόρατο συγκροτεί εξίσου τον κόσμο του αισθητού. Το κενό δεν λειτουργεί ως απουσία μορφής, αλλά ως δομικό στοιχείο που παράγει νόημα και ένταση, ενεργοποιώντας έναν χώρο μεταξύ ύπαρξης και μη-ύπαρξης. Η γλυπτική της εγγράφεται έτσι σε μια αισθητική του «ενδιάμεσου», όπου το άρρητο αποκτά μορφή.
Η πρακτική της κινείται ανάμεσα στο προσωπικό και το συλλογικό, αντανακλώντας τη σύγχρονη κοινωνική συνθήκη και αρθρώνοντας μια ποιητική της εύθραυστης υποκειμενικότητας εντός αυτής. Τα έργα της μπορούν να ιδωθούν υπό το πρίσμα της υπαρξιακής φιλοσοφίας, καθώς αναδεικνύουν την αγωνία, τη μοναξιά, το υπαρξιακό αδιέξοδο και τη ρευστότητα της ταυτότητας ως θεμελιώδεις όψεις της σύγχρονης εμπειρίας. Το ανθρώπινο σώμα, απογυμνωμένο από αφηγηματικές βεβαιότητες, μετατρέπεται σε πεδίο όπου εγγράφεται η ένταση μεταξύ παρουσίας και απουσίας, εσωτερικότητας και έκθεσης.
Εστιάζοντας σε εσωτερικά τοπία — στη σιωπή, στο κενό, στη ρωγμή της σκέψης — η καλλιτέχνις ανιχνεύει την αόρατη πίεση της καθημερινότητας, όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα στις σύγχρονες κοινωνικές δομές. Η «κραυγή» που διαπερνά τα έργα της παραμένει σιωπηλή, υπονομεύοντας την ανάγκη για άμεση έκφραση και παραπέμποντας σε μια βαθύτερη, προ-γλωσσική εμπειρία του είναι.
Σε μια εποχή όπου η εμπειρία του χρόνου και της ταυτότητας κατακερματίζεται, τα γλυπτά της λειτουργούν ως τόποι περισυλλογής και στοχασμού. Συνιστούν μορφές αντίστασης απέναντι στην επιτάχυνση και την επιφανειακότητα της σύγχρονης ζωής, προτείνοντας μια επιστροφή στο βίωμα, στο σώμα και στην εσωτερική σιωπή ως πεδία κατανόησης του εαυτού.
Η Τέτα Χαντζάρα γεννήθηκε στην Αθήνα, ζει και εργάζεται στην Πάτρα, όπου διατηρεί γκαλερί και χώρο τέχνης. Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις.
Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.